โรคหน้าฝนในไซต์งาน — ไข้เลือดออก ฉี่หนู (เลปโต) และวิธีป้องกัน

พอฝนแรกของปีลงมา ไซต์งานก่อสร้างกับงานภาคสนามจะเปลี่ยนหน้าตาทันที — น้ำขังตามร่อง ยางรถเก่ามีน้ำเต็ม โคลนเฉอะแฉะตามทางเดิน หลายคนมองว่าเป็นแค่ความไม่สะดวก แต่จริง ๆ แล้วนี่คือช่วงที่คนงานเสี่ยงป่วยมากที่สุดช่วงหนึ่งของปี โดยเฉพาะ 2 โรคที่มากับน้ำและความชื้น คือ ไข้เลือดออก และ ฉี่หนู หรือชื่อทางการคือ เลปโตสไปโรซิส

ในมุม จป. กับ HR คำถามที่ตามมาทันทีคือ "แล้วเราต้องทำอะไร กฎหมายบังคับให้ดูแลแค่ไหน" คำตอบมี 2 ชั้น และต้องแยกให้ชัดตั้งแต่ต้น เพราะถ้าเข้าใจผิด จะไปบอกคนงานว่า "นี่คือโรคจากการทำงานตามกฎหมาย" ทั้งที่จริงไม่ใช่อย่างนั้นตรง ๆ ลองไล่ดูทีละจุด

ภาพรวม — ใครเสี่ยง ทำไมต้องสนใจ

กลุ่มที่เสี่ยงสุดในหน้าฝนคือคนที่ต้องอยู่กับน้ำและความชื้นเป็นปกติ — คนงานก่อสร้างที่ลุยน้ำขังในไซต์ คนงานเกษตรที่ลงนาลงสวน คนงานวางท่อหรือขุดร่องระบายน้ำ พนักงานเทศบาลที่ลอกท่อ คนเก็บขยะ รวมถึงใครก็ตามที่ทำงานกลางแจ้งแล้วต้องเดินผ่านแหล่งน้ำขังทุกวัน

ทำไมต้องสนใจ ทั้งที่ดูเหมือนเป็นเรื่องสุขภาพส่วนตัว เหตุผลตรงไปตรงมา — คนงานป่วยหมายถึงคนหายไปจากไลน์ งานสะดุด และถ้าป่วยหนักถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาล กระทบทั้งตัวคนงานเองและแผนงานของกิจการ การกันไว้ก่อนถูกกว่าตามแก้เสมอ และที่สำคัญ มีบางส่วนที่กฎหมายไทยให้เครื่องมือนายจ้างไว้ดูแลอยู่แล้ว แค่หลายที่ยังไม่ได้หยิบมาใช้

ก่อนไปต่อ ขอวางกรอบให้ตรงกันก่อน 1 จุด ซึ่งสำคัญมาก

จุดที่ต้องเข้าใจให้ตรง — โรคหน้าฝน 2 ตัวนี้ "ไม่ใช่โรคจากการประกอบอาชีพ" ตามกฎหมายโดยตรง

ขอพูดให้ชัดตั้งแต่ต้น เพราะเป็นจุดที่คนเข้าใจผิดบ่อย — ทั้ง ไข้เลือดออก และ เลปโตสไปโรซิส (ฉี่หนู) จัดเป็น โรคติดเชื้อทั่วไป ตามแนวทางของกรมควบคุมโรคและองค์การอนามัยโลก (WHO) ไม่ใช่ "โรคจากการประกอบอาชีพ" ตามกฎหมายความปลอดภัยของไทยโดยตรง

หมายความว่าอะไร — คำแนะนำเรื่องการป้องกันโรค เช่น กำจัดลูกน้ำยุงลาย หรือใส่รองเท้าบูตเลี่ยงน้ำขัง เป็น แนวทางด้านสาธารณสุข ที่หน่วยงานสุขภาพแนะนำ ไม่ใช่ "ข้อบังคับเฉพาะโรค" ที่เขียนไว้ใน พ.ร.บ.ความปลอดภัยฯ ว่านายจ้างต้องทำตามทุกข้อ ถ้าใครไปเขียนรายงานหรือสื่อสารกับคนงานว่า "กฎหมายบังคับให้นายจ้างป้องกันไข้เลือดออก" ก็จะคลาดเคลื่อน

แล้วส่วนไหนที่เป็นกฎหมายไทยจริง — ตรงนี้แหละที่ต้องแยก กฎหมายไทยไม่ได้พูดถึง "ไข้เลือดออก" หรือ "ฉี่หนู" เป็นรายโรค แต่พูดถึง เชื้อโรคและสารชีวภาพในฐานะปัจจัยเสี่ยงต่อสุขภาพ ที่นายจ้างต้องเฝ้าระวังและดูแล ผ่านกรอบการตรวจสุขภาพ ซึ่งจะอธิบายต่อในหัวข้อถัดไป

พูดง่าย ๆ คือ ส่วน "ทำไมป่วย" และ "ป้องกันยังไง" = ความรู้สาธารณสุข · ส่วน "นายจ้างต้องเฝ้าระวัง/ดูแลคนที่สัมผัสเชื้อยังไง" = กรอบกฎหมายไทย ทั้งสองส่วนทำงานเสริมกัน แต่ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

ไข้เลือดออก — มากับยุงลายที่วางไข่ในน้ำขัง

ไข้เลือดออก (Dengue) เกิดจากเชื้อไวรัสเดงกี ที่มี ยุงลาย เป็นพาหะ ตัวยุงไม่ได้สร้างเชื้อเอง แต่ไปกัดคนที่มีเชื้อแล้วมากัดคนอื่นต่อ จุดที่เกี่ยวกับไซต์งานโดยตรงคือ ยุงลายชอบวางไข่ใน น้ำใสที่ขังนิ่ง ซึ่งหน้าฝนในไซต์งานมีเต็มไปหมด

แหล่งเพาะยุงที่เจอบ่อยในไซต์งาน

• ยางรถยนต์เก่าที่กองไว้ มีน้ำขังข้างใน
• ภาชนะ ถัง กระป๋อง ถ้วยกาแฟ ที่ทิ้งไว้แล้วน้ำฝนเข้า
• ร่องน้ำหรือบ่อที่ระบายไม่ทัน
• จานรองกระถางต้นไม้ ถาดแอร์ จุดที่มีน้ำขังนิ่ง ๆ
• ผ้าใบหรือพลาสติกคลุมของที่เป็นแอ่งรับน้ำ

อาการที่ต้องสังเกตคือ ไข้สูงเฉียบพลัน ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยตัว บางคนมีจุดเลือดออกตามผิวหนัง สิ่งที่อันตรายคือช่วงไข้ลด หลายคนเข้าใจผิดว่าหายแล้ว ทั้งที่จริงอาจเป็นช่วงวิกฤติที่ต้องเฝ้าระวัง ถ้าคนงานมีไข้สูงไม่ลดภายใน 2 วัน ควรไปพบแพทย์ ไม่ใช่ซื้อยาลดไข้กินเอง

ฉี่หนู (เลปโตสไปโรซิส) — มากับน้ำและดินที่ปนเปื้อน

ฉี่หนู หรือ เลปโตสไปโรซิส (Leptospirosis) เกิดจาก เชื้อแบคทีเรีย ที่ปนเปื้อนอยู่ในน้ำหรือดินที่มีฉี่ของสัตว์ — ส่วนใหญ่คือหนู แต่รวมถึงวัว ควาย สุนัข ด้วย เชื้อเข้าสู่ร่างกายคนได้ทาง บาดแผล รอยถลอก เยื่อบุตา จมูก ปาก เวลาคนงานลุยน้ำขังหรือย่ำโคลนด้วยเท้าเปล่า หรือมีแผลแล้วไปแช่น้ำ

จุดที่ทำให้โรคนี้อันตรายกับงานภาคสนามเป็นพิเศษ คือคนงานมักไม่รู้ตัวว่าสัมผัสเชื้อ เพราะน้ำขังดูเหมือนน้ำธรรมดา ไม่มีกลิ่นหรือสีบอกว่าปนเปื้อน

อาการเด่นที่ต้องจำคือ ไข้สูงเฉียบพลัน ปวดกล้ามเนื้อมาก โดยเฉพาะที่น่อง ตาแดง ปวดศีรษะ บางคนตัวเหลืองตาเหลือง จุดสำคัญสำหรับ จป. และ HR — ถ้าคนงานมีไข้พร้อมปวดน่องรุนแรง หลังจากเพิ่งลุยน้ำหรือย่ำโคลนมา ให้สงสัยไว้ก่อนว่าอาจเป็นฉี่หนู และเวลาพาไปหาหมอ ให้ แจ้งประวัติว่าสัมผัสน้ำขัง/โคลน ด้วย เพราะข้อมูลนี้ช่วยให้แพทย์วินิจฉัยได้เร็วขึ้น โรคนี้รักษาได้ถ้าเจอเร็ว แต่ถ้าปล่อยไว้อาจกระทบไตและตับจนรุนแรง

กรอบกฎหมายไทย — เชื้อโรคคือ "ปัจจัยเสี่ยง" ที่ต้องเฝ้าระวังสุขภาพ

มาถึงส่วนที่เป็นกฎหมายไทยจริง ซึ่งเป็นเครื่องมือที่นายจ้างหยิบมาดูแลคนงานหน้าฝนได้ ตัวหลักคือ กฎกระทรวงตรวจสุขภาพปัจจัยเสี่ยง 2563 หรือชื่อเต็มว่า กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานการตรวจสุขภาพลูกจ้างซึ่งทำงานเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง พ.ศ. 2563 ออกตามอำนาจของ พ.ร.บ.ความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554

กฎกระทรวงฉบับนี้ ข้อ 2 นิยามว่า "งานเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง" รวมถึงงานที่เกี่ยวกับ จุลชีวันเป็นพิษที่อาจเป็นเชื้อไวรัส แบคทีเรีย รา หรือสารชีวภาพอื่น

นี่คือจุดเชื่อม — เชื้อไวรัส (อย่างไวรัสเดงกีในไข้เลือดออก) และเชื้อแบคทีเรีย (อย่างเชื้อในฉี่หนู) จัดอยู่ในนิยาม "สารชีวภาพ" ตามกฎหมาย ดังนั้นงานที่ทำให้คนงานสัมผัสน้ำขัง ดินชื้น หรือสิ่งปนเปื้อนเชื้อเป็นประจำ จึงเข้าข่ายเป็น "งานเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง" ในมุมของสารชีวภาพได้ และเมื่อเข้าข่ายปัจจัยเสี่ยง กฎหมายก็มีกรอบการเฝ้าระวังสุขภาพให้นายจ้างใช้ดูแลคนกลุ่มนี้

ย้ำอีกครั้งให้ไม่สับสน — กฎหมายไม่ได้บอกว่า "ต้องป้องกันไข้เลือดออก" หรือ "ต้องป้องกันฉี่หนู" เป็นรายโรค แต่วาง กรอบการเฝ้าระวังและตรวจสุขภาพคนที่สัมผัสสารชีวภาพ ไว้ ส่วนวิธีป้องกันรายโรคยังเป็นแนวทางสาธารณสุขเหมือนเดิม รายละเอียดของกฎกระทรวงฉบับนี้ดูเพิ่มได้ที่ กฎกระทรวงตรวจสุขภาพปัจจัยเสี่ยง 2563 และเปรียบเทียบกับเรื่อง โรคจากการทำงานและสิทธิเงินทดแทน เพื่อให้เห็นว่าโรคแบบไหนเข้าข่ายโรคจากงานตามกฎหมายจริง

วิธีป้องกันในไซต์งาน — แยกเป็น 2 โรค

ส่วนนี้คือแนวทางสาธารณสุขที่ จป. นำไปจัดการในไซต์ได้เลย ไม่ต้องรอให้ใครป่วยก่อน

กันไข้เลือดออก — ตัดวงจรยุงลาย

หัวใจคือ ไม่ให้มีน้ำขังให้ยุงวางไข่ เริ่มจาก

1. เดินสำรวจไซต์หาแหล่งน้ำขังทุกสัปดาห์ — ยางรถ ภาชนะ ร่องน้ำ จานรอง ถาดแอร์
2. คว่ำหรือเก็บภาชนะที่ไม่ใช้ ไม่ให้รับน้ำฝน
3. น้ำที่จำเป็นต้องเก็บไว้ ปิดฝาให้มิด หรือใส่ทรายอะเบทกำจัดลูกน้ำ
4. ปรับทางระบายน้ำในไซต์ไม่ให้เกิดแอ่งขัง
5. คนงานทายากันยุง และใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาวเวลาทำงานช่วงเช้า-เย็นที่ยุงลายออกหากิน

กันฉี่หนู — กันไม่ให้เชื้อเข้าร่างกาย

หัวใจคือ กันน้ำและดินปนเปื้อนไม่ให้สัมผัสผิวหนังหรือเข้าแผล ทำได้ดังนี้

1. ห้ามลุยน้ำขังหรือย่ำโคลนด้วยเท้าเปล่าเด็ดขาด
2. สวมรองเท้าบูตและถุงมือกันน้ำเวลาต้องลงพื้นที่ชื้นแฉะ
3. ถ้ามีบาดแผลหรือรอยถลอก ปิดแผลกันน้ำให้สนิทก่อนลงพื้นที่
4. ล้างมือล้างเท้าด้วยน้ำสะอาดและสบู่ทันทีหลังสัมผัสน้ำหรือดิน
5. คุมหนูในไซต์ — เก็บขยะให้มิดชิด ไม่ทิ้งเศษอาหารเรี่ยราด จัดเก็บอาหารและน้ำดื่มให้พ้นจากหนู

จะเห็นว่าหลายข้อในกลุ่มฉี่หนูเป็นเรื่อง PPE ตรง ๆ — รองเท้าบูต ถุงมือกันน้ำ คือ defense ด่านสุดท้ายที่กันคนงานจากเชื้อในน้ำ จุดนี้ จป. คุมได้เลยผ่านระบบเบิกจ่ายและตรวจการใช้ PPE ที่มีอยู่แล้ว

สิ่งที่นายจ้างทำได้ตามกรอบเฝ้าระวังสุขภาพ

นอกจากป้องกันที่หน้างาน กฎกระทรวง 2563 ยังวางกรอบดูแลสุขภาพคนที่ทำงานเกี่ยวกับสารชีวภาพไว้ ซึ่งนายจ้างนำมาใช้กับคนงานหน้าฝนได้

ตรวจสุขภาพตามระยะที่กำหนด — กฎกระทรวง 2563 ข้อ 3 กำหนดให้นายจ้างจัดให้มี การตรวจสุขภาพลูกจ้างครั้งแรกให้เสร็จสิ้นภายในสามสิบวันนับแต่วันที่รับลูกจ้างเข้าทำงาน และจัดให้มีการตรวจสุขภาพลูกจ้างครั้งต่อไปอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง

แปลเป็นภาษาหน้างานคือ คนงานใหม่ที่จะทำงานสัมผัสสารชีวภาพ ต้องตรวจสุขภาพภายใน 30 วันแรก แล้วตรวจซ้ำอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง การตรวจนี้ช่วยจับสัญญาณผิดปกติได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ การจัดตรวจให้เหมาะกับความเสี่ยงของแต่ละคน ดูแนวทางได้ที่ ตรวจสุขภาพแยกตามความเสี่ยง

ดูแลก่อนให้กลับเข้างานหลังป่วย — จุดนี้สำคัญมากในหน้าฝน เพราะคนงานที่ป่วยจากไข้เลือดออกหรือฉี่หนูมักต้องหยุดงานหลายวัน กฎกระทรวง 2563 ข้อ 4 กำหนดว่า กรณีลูกจ้างที่ทำงานเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง หยุดงานตั้งแต่สามวันทำงานติดต่อกันขึ้นไป เนื่องจากประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยไม่ว่ากรณีใด ๆ ก่อนให้ลูกจ้างกลับเข้าทำงาน ให้นายจ้างขอความเห็นจากแพทย์ผู้รักษา หรือจัดให้ตรวจสุขภาพโดยแพทย์ที่มีคุณสมบัติตามกฎหมาย

หมายความว่า ถ้าคนงานในกลุ่มสัมผัสสารชีวภาพป่วยจนหยุดงานตั้งแต่ 3 วันทำงานติดต่อกันขึ้นไป อย่าเพิ่งให้กลับมาทำงานหนักทันที — ขอความเห็นแพทย์ก่อนว่าพร้อมกลับเข้างานแล้วจริง โดยเฉพาะฉี่หนูที่อาจกระทบไต ถ้ารีบกลับมาทำงานหนักเร็วเกินไปอาจไม่ดีต่อร่างกาย

เสริมสวัสดิการพื้นฐาน — แม้กฎหมายไม่ได้ระบุเป็นรายข้อสำหรับโรคหน้าฝน แต่สิ่งที่นายจ้างควรจัดในเชิงดูแลคือ น้ำสะอาดสำหรับดื่มและล้าง จุดล้างมือ-ล้างเท้าในไซต์ และอบรมให้คนงานรู้จักสัญญาณอันตรายของ 2 โรคนี้ เพื่อให้รีบไปพบแพทย์ทันเวลา

เช็คลิสต์สำหรับ จป. หน้าฝน

ก่อนเข้าหน้าฝนเต็มตัว ลองไล่ตามนี้

• เดินสำรวจไซต์ กำจัดแหล่งน้ำขังเพาะยุงลายแล้วหรือยัง
• มีรองเท้าบูตและถุงมือกันน้ำให้คนที่ต้องลุยน้ำ/โคลน ครบไหม
• คนงานรู้จักอาการของไข้เลือดออกและฉี่หนู และรู้ว่าต้องแจ้งประวัติสัมผัสน้ำเวลาไปหาหมอหรือยัง
• มีน้ำสะอาด จุดล้างมือ-ล้างเท้าในไซต์ไหม
• คนงานกลุ่มสัมผัสสารชีวภาพได้ตรวจสุขภาพตามรอบ (แรกเข้า 30 วัน + ปีละ 1 ครั้ง) แล้วหรือยัง
• มีขั้นตอนชัดไหมว่า ถ้าคนงานป่วยหยุด 3 วันทำงานขึ้นไป ต้องขอความเห็นแพทย์ก่อนกลับเข้างาน

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: คนงานเป็นไข้เลือดออก ขอเงินทดแทนจากกองทุนเงินทดแทนได้ไหม?

ตอบ: โดยทั่วไปไม่ เพราะไข้เลือดออกถือเป็นโรคติดเชื้อทั่วไป ไม่ใช่โรคจากการประกอบอาชีพตามกฎหมายโดยตรง การพิสูจน์ว่า "ติดจากงาน" ทำได้ยากมาก เพราะยุงลายกัดที่ไหนก็ได้ ทั้งที่ทำงานและที่บ้าน ต่างจากโรคจากงานบางกลุ่มที่เชื่อมโยงกับปัจจัยเสี่ยงเฉพาะได้ชัด ดูความต่างได้ที่บทความ โรคจากการทำงานและสิทธิเงินทดแทน

ถาม: แล้วฉี่หนูล่ะ ต่างจากไข้เลือดออกไหมในแง่กฎหมาย?

ตอบ: ในเชิงสาธารณสุขทั้งสองเป็นโรคติดเชื้อทั่วไปเหมือนกัน แต่ฉี่หนูมีความเชื่อมโยงกับลักษณะงานชัดกว่า (งานลุยน้ำ-โคลน) บางเคสที่พิสูจน์ได้ว่าติดจากการสัมผัสในงานจริง อาจเข้าข่ายพิจารณาเป็นโรคจากการทำงานได้ แต่ต้องผ่านการวินิจฉัยของแพทย์อาชีวเวชศาสตร์และพิจารณาเป็นรายเคส ไม่ใช่อัตโนมัติ จุดนี้บทความนี้ไม่ฟันธงแทนแพทย์

ถาม: กฎหมายบังคับให้นายจ้างฉีดพ่นยุงในไซต์ไหม?

ตอบ: ไม่มีข้อบังคับเฉพาะเรื่องนี้ใน พ.ร.บ.ความปลอดภัยฯ การกำจัดยุงเป็นแนวทางสาธารณสุข ไม่ใช่ข้อบังคับตามกฎหมายความปลอดภัยรายโรค แต่ในเชิงดูแลคนงาน ทำไว้คือดี เพราะป้องกันได้ทั้งคนป่วยและงานสะดุด

ถาม: คนงานป่วยฉี่หนูหยุดไป 4 วัน จะกลับมาทำงานเลยได้ไหม?

ตอบ: ถ้าเป็นคนกลุ่มทำงานเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง (สัมผัสสารชีวภาพ) และหยุดตั้งแต่ 3 วันทำงานติดต่อกันขึ้นไปจากการเจ็บป่วย กฎกระทรวง 2563 ข้อ 4 กำหนดให้นายจ้างขอความเห็นแพทย์ก่อนให้กลับเข้างาน อย่าให้กลับมาทำงานหนักทันทีโดยไม่ผ่านการดูเรื่องสุขภาพก่อน

สรุป

• หน้าฝนในไซต์งานเสี่ยง 2 โรคเด่น — ไข้เลือดออก (จากยุงลายที่วางไข่ในน้ำขัง) และฉี่หนู/เลปโตสไปโรซิส (จากเชื้อแบคทีเรียในน้ำ-ดินปนเปื้อน เข้าทางแผล/เยื่อบุ)
• ทั้งสองเป็น โรคติดเชื้อทั่วไป ตามแนวทางกรมควบคุมโรค/WHO ไม่ใช่โรคจากการประกอบอาชีพตามกฎหมายไทยโดยตรง — คำแนะนำการป้องกันเป็นแนวทางสาธารณสุข ไม่ใช่ข้อบังคับเฉพาะโรคใน พ.ร.บ.
• ส่วนที่เป็นกฎหมายไทยจริงคือกรอบ "สารชีวภาพเป็นปัจจัยเสี่ยง" + การเฝ้าระวังสุขภาพ ตามกฎกระทรวงตรวจสุขภาพปัจจัยเสี่ยง 2563 (เชื้อไวรัส แบคทีเรีย รา จัดเป็นปัจจัยเสี่ยงตามข้อ 2)
• ป้องกันไข้เลือดออก = ตัดน้ำขังเพาะยุง · ป้องกันฉี่หนู = รองเท้าบูต ถุงมือกันน้ำ ปิดแผล ล้างทันทีหลังสัมผัสน้ำ-ดิน
• เครื่องมือนายจ้างตามกฎหมาย — ตรวจสุขภาพแรกเข้า 30 วัน + ปีละ 1 ครั้ง (ข้อ 3) และขอความเห็นแพทย์ก่อนให้กลับเข้างานถ้าป่วยหยุด 3 วันทำงานขึ้นไป (ข้อ 4)

ลองเริ่มง่าย ๆ ในไซต์ของคุณก่อน — เดินสำรวจหาน้ำขัง 1 รอบในสัปดาห์นี้ แล้วเช็คว่ามีรองเท้าบูตกับถุงมือกันน้ำให้คนที่ต้องลุยน้ำครบไหม สองข้อนี้ทำได้เลยวันนี้ ไม่ต้องรอใครป่วยก่อน

---

อ้างอิง

• กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานการตรวจสุขภาพลูกจ้างซึ่งทำงานเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง พ.ศ. 2563 (ข้อ 2 — สารชีวภาพเป็นปัจจัยเสี่ยง · ข้อ 3 — ตรวจสุขภาพแรกเข้า 30 วัน + ปีละ 1 ครั้ง · ข้อ 4 — ขอความเห็นแพทย์ก่อนกลับเข้างานหลังป่วยหยุด 3 วันทำงานขึ้นไป)
• กฎกระทรวงตรวจสุขภาพปัจจัยเสี่ยง 2563 (ภาพรวม)
• โรคจากการทำงานและสิทธิเงินทดแทน
• ตรวจสุขภาพแยกตามความเสี่ยง
• ข้อมูลทางการแพทย์และการป้องกันโรค (ไข้เลือดออก / เลปโตสไปโรซิส) อ้างอิงแนวทางของกรมควบคุมโรคและองค์การอนามัยโลก (WHO) เป็นแนวทางสาธารณสุข ไม่ใช่ข้อบังคับตาม พ.ร.บ.ความปลอดภัยฯ